Ik zie spoken

[itrytobe]

Het komt wel voor van tijd tot tijd
Dat iemand die ik ken al spoken gaat –
Hun schaduw los een eigen leven leidt,
Als schim verschijnt maar niet het leven laat.

In het voorbijgaan vang ik glimpen op,
Hun silhouet verschijnt plots overal.
Maar telkens als ik om te kijken stop
Verdampt elk teken van de schaduw al.

Ik weet dat het aan mijn verbeelding ligt,
De spoken kwellen mij heus niet bewust:
Mijn geesten roep ik zelf in zicht,
Mijn eigen geest laat jullie niet met rust.